Twoje dziecko ma problemy z wypróżnianiem? Odczuwa ból, napina się i krzyczy, zanim odda stolec, a Ty nie wiesz, jak mu pomóc? A może usłyszałaś diagnozę – dyschezja – i nie wiesz, co to jest? Nie panikuj, poniżej wszystko wyjaśniamy.

Dyschezja u niemowlaka

Dyschezja u noworodka lub niemowlaka to zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego występujące do 6. miesiąca życia. Związane jest z niedojrzałością tego przewodu, konkretnie mięśni tłoczni brzusznej i dna miednicy. By móc mówić o dyschezja, muszą występować dwa objawy: płacz (krzyk) i wysiłek dziecka co najmniej 10 minut przed oddaniem stolca, a sam stolec musi być miękki. Miękki stolec jest ważnym kryterium pozwalającym odróżnić dyschezję od zaparcia czy kolki.

Dyschezja niemowlęca – jak pomóc?

Dyschezja nie podlega leczeniu. Pediatrzy odradzają podawanie wszelkich lekarstw, czopków czy kropelek. Jedyne, co możesz zrobić, to towarzyszyć maluszkowi, kiedy cierpi – nosić go, głaskać, czule przemawiać. Ważne jest, by czuł Twoją obecność, bo z pewnością jest przestraszony i nie rozumie, co się z nim dzieje. Pocieszające jest to, że po oddaniu stolca objawy ustępują jak ręką odjął i maluszek znów czuje się dobrze.

dyschezja

Zaparcia u niemowlaka

Twoje niemowlę nie może zrobić kupki? Być może cierpi na częste zaparcia u dzieci. Szczególnie dotkliwe są zaparcia u noworodka, gdyż wynikają z niedojrzałości układu wydalniczego, który potrzebuje czasu na prawidłowe funkcjonowanie.

Zatwardzenie u dziecka występuje wówczas, kiedy wypróżnia się rzadko (mniej niż dwa razy w tygodniu), stolec jest twardy i trudny do wydalenia, a przed defekacją lub jego próbą maluch wyraźnie cierpi. To odróżnia zatwardzenie u niemowlaka od dyschezji. W tej ostatniej zawsze po płaczu pojawia się miękki stolec, przy zaparciach jest twardy lub mimo chęci malucha, nie pojawia się wcale.

Brak kupy u niemowlaka karmionego piersią

W przypadku niemowląt karmionych piersią sytuacja z wypróżnianiem ma się inaczej niż u niemowląt na mleku modyfikowanym. Nie ma żadnych reguł dotyczących częstotliwości robienia kupy. Prawidłowa jest zarówno sytuacja, gdy maluch załatwia się po każdym karmieniu, jak i gdy wypróżnienie następuje raz w tygodniu. Dzieje się tak, gdyż mleko mamy może być w całości strawione przez maluszka.

Co na zaparcia u dziecka?

Zastanawiasz się, jak pomóc niemowlakowi zrobić kupkę? Jest na to kilka sposobów.

Po pierwsze zwiększ ilość płynów w diecie dziecka. Jeśli karmisz piersią, przystawiaj maluszka częściej, pamiętając, że najpierw płynie z piersi mleko rozwodnione, o zmniejszonej ilości tłuszczu, służące właśnie zaspokojeniu pragnienia. Dziecko karmione mlekiem modyfikowanym dopajaj wodą, regularnie, w małych ilościach. Starsze niemowlęta powinny dostawać rozwodnione soki owocowe.

Przy zaparciach ważna jest dieta bogata w błonnik. Jeśli karmisz piersią, zadbaj, by takie produkty znalazły się w Twojej diecie. Dzieciom w drugim półroczu życia możesz podawać warzywa i owoce, które nie zapierają, na przykład suszone śliwki, gruszki, brzoskwinie, szpinak. Unikaj marchewki, ziemniaków, gotowanego ryżu.

W przeciwdziałaniu zaparciom pomagają też masaż brzuszka, a także ruch. Do masażu najlepiej użyj ochronnej oliwki pielęgnacyjnej, która jednocześnie dobrze nawilży skórę niemowlęcia. Nie wiesz, jak wykonać masaż? Przeczytaj nasz artykuł na temat wykonywania masaży u niemowlaka.

Turlaj swojego maluszka, połaskotaj go, unoś jego nóżki do góry, kiedy leży na plecach. W ten sposób pobudzisz pracę jelit.

Lekarstwa na zaparcia

Najbezpieczniejszym medykamentem pomagającym w zaparciach są czopki glicerynowe, dostępne bez recepty. Jednak nie powinnaś ich używać bez konsultacji z lekarzem, który upewni Cię, że masz do czynienia z zatwardzeniem u niemowlaka, a nie na przykład dyschezją. Ponadto ważne jest, jak długo maluszek cierpi na zaparcia, czy nie robi się z tego stan przewlekły. Dlatego na wszelki wypadek wybierz się do pediatry.

Zarówno dyschezja, jak i zatwardzenie są częstymi przypadłościami niedojrzałych układów pokarmowych. Nie powinny Cię niepokoić, ponieważ miną – dyschezja przed pierwszym półroczem życia, zaparcia przed ukończeniem dwóch lat.